Technika - Parowe silniki

Pierwszy parowy silnik tłokowy zbudował w 1698 r. Francuz D. Papin, wzorując się na konstrukcji silnika prochowego Ch. Huygensa. Silnik ten nie nadawał się do zastosowania. Dopiero po jego ulepszeniu w 1712 r. przez Anglika T. Newcomena, przy współpracy J. Cawleya znalazł on zastosowanie do odwadniania kopalń. W 1763 r. Rosjanin I. Połzunow zaprojektował pierwszy, a w 1766 r. zakończył budowę drugiego uniwersalnego, tj. nadającego się do zastosowania w dowolnych warunkach technicznych, silnika parowego; wskutek nagiej śmierci wynalazcy silnik ten działał tylko 43 dni (do pierwszej awarii). W 1769 r. J. Watt opatentował konstrukcję parowego silnika tłokowego., a w latach następnych różne jej ulepszenia. Silnik Watta był pierwszym użytecznie wyzyskanym silnikiem, a jego prace przyczyniły się w największym stopniu do rozwoju parowych silników tłokowych. W 1781 r. C. Hornblower opatentował silnik o podwójnym rozprężaniu pary, a w l KOI r. O. Evans zbudował w USA silnik wysokoprężny . W' XIX w. zaczyna się szybki wzrost zakresu zastosowań silników parowych w przemyśle oraz do napędu statków parowych i parowozów. Zastosowanie pary przegrzanej wpłynęło na znaczne zwiększenie sprawności silników, co miały szczególnie duże znaczenie w silnikach dużej mocy o podwójnym rozprężaniu pary (doprowadzanej pod wysokim ciśnieniem). Amerykanin G.H. Corliss dokonał kilku ważnych ulepszeń silnika, m. in. wprowadził w 1849 r. suwak obrotowy i nowy typ regulatora prędkości obrotów. W 1865 r. w fabryce Sulzera w Szwajcarii zbudowano pierwszy silnik z rozrządem zaworowym co umożliwiło zwiększenie prędkości silników do kilkuset obrotów na minutę.
drukarka brother dcp 9020cdw www.skupit.pl Korepetycje z matematyki Nowy Sącz