Rozwoj maszyn

Szybki rozwój maszyn, a więc ich elementów, nastąpił w II poł. XVIII w. w okresie „rewolucji przemysłowej". Powstały liczne nowe konstrukcje części maszyn, a jednocześnie wzrosła dokładność ich wykonania. Po wynalezieniu parowego silnika tłokowego w związku z rozwojem kotłów parowych nastąpił znaczny postęp w technologii nitowania i budowie połączeń nitowych. Poszukiwania przekładni zębatej o większej sprawności doprowadziły do wprowadzenia kół z zębami o zarysach cykloidalnych. W związku ze wzrostem liczby maszyn roboczych w XIX w. duże znaczenie uzyskuje napęd kilku maszyn jednym silnikiem za pośrednictwem pędni; do napędu na większą odległość stosuje się przekładnie linowe. Następuje rozwój konstrukcji wałów, sprzęgieł, hamulców i łożysk ślizgowych. W związku z rozwojem budowy maszyn zaczęły powstawać w I poi. XIX w. ogólniejsze teorie budowy maszyn. Podstawy analizy struktury mechanizmów opracował i ogłosił w 1806 r. A. M. Ampere. Podstawy mechaniki technicznej opracował J. V. Poncelet, jednocześnie twórca pierwszej teorii regulatorów i metody badania mechanizmów przy użyciu geometrii wykreślnej. Pierwszy podręcznik teorii mechanizmów wydał w 1841 r. R. Willis. Normalizacje elementów maszyn zapoczątkowało opracowanie w 1841 r. przez J. Whitwortha szeregu normalnych gwintów calowych. Seryjna produkcja rowerów wpłynęła na wzrost zastosowania łożysk tocznych i przyczyniła się do poprawy ich jakości.
skaner kodów